Rosjanie chcą handlu z Polską bez pośredników

W czasie uroczystości katyńskich 7 kwietnia pojawił się też wątek naftowy. Rząd rosyjski w informacji rozdawanej przed uroczystościami stwierdził:

"Rosneft, which has been supplying 5.3 million tonnes of oil a year to refineries in Gdansk and Plock since 2005 with the help of (trader) Petraco, has held talks and agreed, in principle, with PKN Orlen and Lotos to switch to direct supplies from 2012,"

Reuters

Na ten temat rozmawiałem z red. Michałem Duszczykiem. Oto kilka zdań zamieszczonych przez niego:

– Pośrednicy ograniczają bowiem zyski z handlu ropą – mówi Andrzej Szczęśniak, niezależny ekspert rynku.

Tymczasem obecnie takie firmy mają duży udział w handlu rosyjską ropą za pośrednictwem rurociągu Przyjaźń i niełatwo będzie je wyeliminować.

– Mają silne wpływy lokalne, często są to powiązania korupcyjne – tłumaczy nasz rozmówca.

Jednak tym razem Rosnieft przedstawił ofertę, która ma charakter propozycji nie do odrzucenia.

– Jeśli Rosjanom nie uda się pozbyć pośredników na rurociągu Przyjaźń, to zrezygnują z tej magistrali. Pod koniec 2011 roku uruchomiony zostanie rurociąg omijający Polskę, czyli BTS-2. Wtedy będą mogli z jego wykorzystaniem sprzedawać ropę bezpośrednio do odbiorców – dodaje Andrzej Szczęśniak.

Oferta Rosnieftu jest korzystna dla Orlenu i Lotosu. Rafinerie będą kupowały surowiec taniej.

– Kondycja rafinerii jest marna, podobnie zresztą jak marże. Wyeliminowanie pośredników wpłynie na ich poprawę – twierdzi Andrzej Szczęśniak.

Porozumienie z Rosjanami zwiększy zyski rafinerii, ale nie spowoduje spadku cen paliw na stacjach.

Inne koncerny z naszego regionu Europy – austriacki OMV i węgierski MOL – już kupują ropę bez udziału pośredników.

Dziennik Gazeta Prawna

Czy skorzystamy z oferty? Śmiem wątpić. Określenie "in principle" oznacza, że jest to jedynie wstępny wyraz zainteresowania z polskiej strony. Wyeliminowanie pośredników to wieloletnia strategia ze strony Rosji. Wystarczy przypomnieć choćby spotkanie premierów Putina i Tuska w Davos w 2009 r.

Rosjanie zgotowali polskiej delegacji niespodziankę. Tuż przed spotkaniem poprosili, żeby w drugiej części rozmowy do obu premierów przyłączył się rosyjski magnat naftowy Wagit Alekpierow. To jeden z najbogatszych ludzi w Rosji, właściciel Łukoila - największej prywatnej spółki paliwowej w tym kraju, która ma zresztą kilkadziesiąt stacji benzynowych w Polsce. - Musieliśmy dla równowagi na gwałt ściągnąć Jacka Krawca, szefa Orlenu, który szczęśliwie też był w Davos - opowiada jeden z członków naszej delegacji.

- Rozmawialiśmy o dostawach ropy do Polski - tłumaczył "Gazecie" Alekpierow po spotkaniu. - Jesteśmy zainteresowani wyeliminowaniem firm, które pośredniczą w dostawach i zarabiają na tym. Chcemy dostarczać surowiec bezpośrednio.

Co na to strona polska? - Nie powiedzieliśmy ani tak, ani nie. Musimy to wszystko rozważyć - powiedział nam Sławomir Nowak, szef gabinetu politycznego premiera.

Wyborcza 30-01-2009

Rozważyliśmy. Nie wiem, czy premier Tusk chciał bezpośrednich dostaw z Rosji, ale i tak wyszło inaczej. W styczniu i lutym 2010 r.:

Orlen podpisał drugą w ciągu pięciu dni długoterminową umowę na dostawy ropy. Od stycznia do końca 2012 r. zarejestrowana w Szwajcarii firma Mercuria Energy Trading będzie dostarczać rurociągiem Przyjaźń do rafinerii w Płocku 4,8 mln ton rosyjskiej ropy rocznie.

Bliźniaczy kontrakt - tej samej wartości, na dostawy tej samej ilości surowca - płocki koncern podpisał w piątek z zarejestrowaną w Szwajcarii firmą Souz Petrolium, która zaczęła dostawy dla Orlenu w lipcu.

W tym roku w Davos premier Rosji Władimir Putin na spotkaniu z premierem Donaldem Tuskiem mówił, że Rosja jest zainteresowana bezpośrednim eksportem ropy i gazu przez ich producentów. W piątek Krawiec powiedział, że oferty rosyjskich producentów były mniej atrakcyjne ekonomicznie od ofert firmy ze Szwajcarii.

Wyborcza

Rosjanie są wytrwali. Mają strategię. Warto pomyśleć, jaka ona jest i czy przy tej strategii możemy coś zyskać, na przykład tańszą ropę dla naszych rafinerii. Bo nasze dzisiejsze dryfowanie (trudno to nazwać strategią) nie prowadzi donikąd.