Polscy tani robotnicy

... pozostawienia tego jako - przykładu - jak niezupełnie fortunny temat - "rzucony na taśmę" może sprowokować ciekawe i niespodziewanie istotne komentarze które, bez tego, nie zobaczyłyby światła dziennego ...

A tak, przy okazji, jakby dodać jeszcze jedną możliwość wyboru - "jeśli ani tak ani nie to jak?" + ewentualnie krótki komentarz ... Takie dodanie pytaniu - "trzeciego wymiaru" - bez wątpienia - zwiększyłoby ilość głosów i przez to - oceny słuszności naświetlenia tematu ... ;-)

Intuicyjnie można nawet przyjąć, że większość (głosujących) mówiąca, że płace w PL są w stosunku do efektywności zaniżone ma być może rację. Ale bez stosownych danych pozostajemy tylko w sferze przypuszczeń. A szkoda, bo istnieją przecież dane porównawcze choćby odnośnie Fiata Pandy - wydajności jego produkcji w PL i we Włoszech oraz dane odnośnie wynagrodzeń w fabrykach w obu krajach.
Naturalnie takie porównanie ma sens tylko w warunkach ceteris paribus, czyli przy przyjęciu, że inne elementy równania są w obu krajach takie same, co oczywiście nie jest prawdą. Tak np. koszty utrzymania, czyli tym samym siła nabywcza płacy jest różna. Czym innym jest 1000 euro w Polsce, czym innym we Włoszech. Poziom cen oraz średnia płac w danym kraju są ważnymi czynnikami przy ustalaniu płacy w danym zakładzie produkcyjnym. W przeciwnym razie chiński robotnik w zakładach Mercedesa w Chinach musiałby zarabiać tyle samo, co niemiecki w zakładach w Stuttgarcie, a jak wiemy zarabia ca 10-krotnie mniej mimo, że jego wydajność zapewne nie jest aż 10-krotnie niższa.

Nie będę teraz sprawdzać, ale nie wydaje mi się, by efektywność szkoleń dla bezrobotnych wyrażająca się uzyskaniem przez nich pracy była na Zachodzie aż o tyle wyższa niż w Polsce.
Wiem na przykładzie Niemiec, że wokół tej tematyki narosło wiele zakłamań i mitów bo jest to wygodne dla szeregu instytucji. Pomoc dla bezrobotnych wytworzyła w Niemczech przez dziesięciolecia bardzo silną organizacyjnie
grupę instytucji szkoleniowych i przeróżnych pomagierów. Największe firmy szkoleniowe są w rękach zw. zawodowych i świetnie żyją z dotacji urzędów pracy na kursy podnoszenia kwalifikacji. Państwo płaci i jest zadowolone, że tą metodą może usunąć szkolonych z listy bezrobotnych i poprawić statystyki bezrobocia, szkoleni też są na ogół raczej zadowoleni, bo idą między ludzi, no i dostają większe zapomogi niż wynosi pomoc socjalna, mają też zresztą dzięki temu nieco lepszy status społeczny (wszak się uczą, chcą podnosić klwalifikacje). Niektórzy pracodawcy wyspecjalizowali się w przyjmowaniu przeszkolonych na tak długo, jak długo urząd pracy dotuje ich zatrudnienie (ca średnio bodaj przez rok).

Tak więc interes się kręci, ale miejsc pracy od tego rzecz jasna nie przybywa.