Indyjska chemia – powolny rozwój (2)

large_india-chemical.jpgDynamika indyjskiej produkcji chemicznej (i petrochemicznej) nie jest oszałamiająca. Jeśli przyjrzeć się parametrom ilościowym (trudno porównywać wartość produktów, gdy ich ceny podlegają znaczącym wahaniom), to rynek chemiczny (zużycie) rośnie w dość dobrym tempie (przez 10 lat 2004 – 2014 – wzrost o 40%), a produkcja wzrosła zaledwie o 15%. Za to import netto wzrósł o 190%.

Wyprawa po norweski gaz (2)

medium_northern-gate-norwegian-corridor.jpgKontrakt był mały i raczej nie polsko-norweski, ale polsko-niemiecko-norweski, bo dostarczali gaz Norwedzy, ale obsługiwali Niemcy. Gaz do Polski trafiał nie bezpośrednio z Norwegii, tylko z niemieckiego systemu gazowego (na zasadzie „swap” – wymiany ilościowej produktu). Wbrew nazwie trudno ten kontrakt określić jako „norweski” – realnie dostarczano bowiem pół miliarda metrów gazu z Rosji, reeksportowanego przez niemieckiego pośrednika,

REACH czyli recepta na upadek

large_chemia-europa-swiat-cefic1.jpgW 2030 r. unijna chemia będzie stanowiła jedynie 12% światowej produkcji. No dobrze, tylko jakie 12 procent? Na jakiej podstawie można oprzeć swoją konkurencyjność w zmieniającym się świecie? Nie wygramy z tanimi surowcami w USA, bo produkcja etylenu jest tam 3 razy tańsza, podobnie w Zatoce Perskiej.

Wyprawa po norweski gaz (1)

medium_northern-gate-norwegian-corridor.jpgGaz z Norwegii jest jednym z najbardziej w Polsce rozpowszechnionych mitów politycznych. Podtrzymywany latami, obrosły legendą, mający swoich pozytywnych i negatywnych bohaterów. Pomimo przedstawiania faktów, dokumentów, odtajnionych protokołów, a także oficjalnych oświadczeń firm, mit norweskiego gazu trwa.

Pages

Subscribe to Szczesniak.pl RSS