kwiecień 2009

23 kwietnia 2009r. Parlament Europejski uzgodnił z Komisją dyrektywę, zwaną potocznie "pakietem liberalizacyjnym". Szczególne dyskusje i kontrowersje wzbudza w nim odniesienie do inwestorów zagranicznych, którzy mieliby inwestować w sieci europejskie pod szczególnymi rygorami.

Podczas Baltic Business Forum przedstawiłem krótki, wprowadzający do dyskusji wykład "Konsolidacja branży oil&gas w świecie i Europie Środkowo-Wschodniej". Zwróciłem w nim uwagę na łączenie działań międzynarodowych i narodowych (szczególnie niemieckich) spółek prywatnych z państwowymi firmami dysponującymi zasobami ropy naftowej i gazu. Tak w kontekście światowym jak i naszym środkowo-europejskim.

Problem łączenia i przekazywania części majątku między PERN a OLPP jest już dość wiekowy. W programie sektorowym z 2002 r. Naftobazy (tak się wtedy nazywał Opertor Logistyczny Paliw Płynnych) miały przejąć rurociągi produktowe. Nie udało się. Po 2005 r. wrócił do tego pomysłu rząd prawicowy. Także się nie udało.

Zakup 21.2% akcji węgierskiego MOL-a za 1,4 miliarda EURO został ogłoszony 1 kwietnia. Jednak już 8. kwietnia podano do wiadomości, że w zaplanowanym terminie przejęcie akcji się nie dokona. Pytanie, czy to Prima Aprilis? Data wybrana przypadkowo? Bo rzeczywiście - transakcja jest tajemnicza.

Wiadomości ostatnich tygodni z Orlenu koncentrowały się na sprawach kadrowych i płacowych. 1 kwietnia ma zacząć obowiązywać nowy system zaszeregowania pracowników. Jednak zmiany zachodzą w polityce kadrowej Orlenu nie tylko na stanowiskach pracowniczych. Jeśli przyjrzeć się samemu zarządowi czy stanowisku prezesa, to jest to wyjątkowo niestabilna kadrowo firma. Od 1999 r. (debiut na giełdzie) Orlen miał 8 prezesów.