PGNiG - nie najlepszy początek negocjacji

Pan prezes PGNiG Michał Szubski poskarżył się na Gazprom, że nie chce negocjować:

No, ciekawe, czyżby prezes Szubski już dzisiaj uznał, że z Rosjanami nie ma co rozmawiać? Że zamiast prowadzić trudne negocjacje, lepiej porozmawiać z dziennikarką? Ale żeby od razu przyznawać się, że jest się na straconej pozycji?!

Dziwne postępowanie, którego, przyznam się uczciwie, nie rozumiem. Mamy rok do decyzji, rok na rozmowy, a tu sam prezes PGNiG ujawnia stanowiska stron, zarzucając drugiej stronie... dbanie o własne interesy ("partnerzy dążą do rozwiązania problemów istotnych jedynie dla siebie"). Potem mówi, że jesteśmy bez szans, na straconych pozycjach. Dodaje jeszcze, że zwrócił się do zachodnich partnerów Gazpromu o odsprzedanie gazu. I dodał, że nie otrzymał wiążących odpowiedzi. A przecież doskonale wie, że nie mogą oni bez zgody dostawcy (Gazprom Exportu) odsprzedawać gazu na inne rynki niż ustalone w kontrakcie.

Tu przypomina mi się pewna historia. W 1999 r. holenderska firma Gasunie proponowała nam kontrakt swapowy na gaz z Rosji. Co odpowiedział jej Minister Janusz Steinhoff?

Co prawda niedługo później musieliśmy podpisać kontrakt ze znacznie mniej renomowaną spółką niż GasUnie. Z powodu tej umowy mamy dzisiaj problemy (na własne życzenie, żeby potrzebę dywersyfikacji zaspokoić choćby na papierze). I jak widać, nie dość, że nie chcemy gazu z Rosji, to jesteśmy na tyle niezręczni, że nie mając żadnej alternatywy - mówimy to wprost i publicznie. To cóż się potem dziwić Rosjanom?

Stosunki polsko - rosyjskie są napięte. Nie pomagają im ani wielkie wydarzenia w rodzaju tarczy antyrakietowej czy gruzińskich wojaży granicznych, ani też takie traktowanie firm, z jakim spotkał się ostatnio Łukoil. Planującą inwestycję bazy magazynowej paliw w Narewce, gdzie już kilka podobnych instalacji funkcjonuje, firmę dotknęło nadzwyczajne zainteresowanie mediów oraz decyzje władz lokalnych, które spółka może uznać za szykany.

Trudno więc dziwić się, że Rosjanie będą usztywnieni. Są w sytuacji przewagi negocjacyjnej w dostawach gazu, wobec której nie mamy żadnych alternatywnych możliwości technicznych. Doskonale o tym wiedzą, a na dodatek sytuacja między Polską a Rosją jest tak zła (grożą nam wycelowane w siebie rakiety), że Rosji nic nie powstrzymuje przed postawieniem nas pod ścianą i podwyższeniem ceny o kolejne x procent. Jeśli rzeczywiście w 2007 r. zapłaciliśmy o 340 mln $ więcej, to w tym roku będzie to znacznie więcej, w 2009 r. - może trochę mniej. Ale to razem w ciągu 3 lat jest ponad miliard dolarów! Jeśli w 2010 - 2012 będzie jeszcze gorzej, to w ten sposób Nord Stream zostanie zbudowany za nasze pieniądze.

W takiej sytuacji negocjacje powinno się prowadzić w sposób bardziej wyrafinowany niż skarżenie się prasie na samym ich początku. Jak strategię negocjacyjną stosuje prezes Szubski? Czy teraz spodziewa się po swoim wywiadzie lepszych propozycji ze strony Gazprom Exportu? Czego oczekuje od partnera, na którego stanowisko poskarżył się prasie? Chce dalej negocjować, czy może dzisiaj się już poddał?

- - - - - -

Ciąg dalszy sprawy czytaj: "PGNiG - Gazprom - negocjacji prasowych ciąg dalszy"