Katalog spraw polsko - rosyjskich

3.1.1.Komisja odnotowała zadowalającą współpracę stron w sektorze naftowym. OAO „AK Transnieft” i PERN „Przyjaźń” S.A. będą kontynuować wspólne prace nad utrzymaniem stabilnych i terminowych dostaw ropy naftowej dotychczasowymi liniami przesyłowymi z terytorium Federacji Rosyjskiej do Polski, a także jej bezproblemowego tranzytu przez terytorium RP na rynki krajów trzecich za pośrednictwem infrastruktury rurociągów „Przyjaźń”.

Strona polska zwróciła uwagę na wysokie walory portu w Gdańsku, jako portu tranzytowego dla rosyjskiej ropy naftowej: nowoczesne wyposażenie portu i jego dostępność dla statków, o tonażu do 300 tys. ton, oraz całoroczny dostęp do portu (możliwość pracy przez 365 dni w roku).

Strony aprobują pozytywne doświadczenia współpracy pomiędzy OAO „AK Transnieft” i PERN „Przyjaźń” S.A., a także wysiłki tych przedsiębiorstw ukierunkowane na dalszy rozwój wyposażenia technicznego i efektywnej eksploatacji systemów magistralnych ropociągów obu krajów.

Strona polska jest zainteresowana rozpoczęciem rozmów na temat możliwości realizacji projektu dotyczącego przedłużenia ropociągu „Przyjaźń” do niemieckiego portu w Wilhelmshaven.

3.1.2.Strona rosyjska zwróciła się do strony polskiej o przyśpieszone rozpatrzenie projektu dotyczącego budowy terminala paliwowego w Gdańsku, który będzie wykorzystany dla zabezpieczenia w paliwa sieci LUKOIL-Polska, obejmującej obecnie 115 stacji paliwowych. Strona polska oczekuje przekazania szczegółowych i zaktualizowanych informacji w tej sprawie do Ministerstwa Gospodarki Rzeczypospolitej Polskiej.

3.1.3.Uwzględniając pozytywne doświadczenia współpracy pomiędzy Rzecząpospolitą Polską i Federacją Rosyjską w sektorze naftowym strony dołożą wszelkich starań dla jej dalszego rozwoju wykorzystując przy tym etapowe przejście na kontrakty bezpośrednie (bez pośredników) na dostawy ropy naftowej przez rosyjskie kampanie naftowe dla PKN Orlen S.A. i Grupy Lotos S.A. Strony zgodziły się, że takie działania powinny nastąpić w drodze uzgodnień pomiędzy polskimi odbiorcami i rosyjskimi kompaniami przy zachowaniu międzynarodowej praktyki prawno-handlowej, aby nie narażać polskich i rosyjskich przedsiębiorstw na kary umowne, związane z anulowaniem kontraktów.

3.1.4.Strona polska wystąpiła o wznowienie dostaw ropy naftowej do rafinerii w Możejkach stanowiącej własność PKN Orlen S.A., ropociągiem będącym odgałęzieniem ropociągu „Przyjaźń” i zaproponowała stronie rosyjskiej udzielenie wsparcia w naprawie uszkodzonego odcinka ropociągu.

Strona rosyjska podkreśla, że rosyjskie firmy naftowe w całości spełniają swoje zobowiązania kontraktowe odnośnie dostaw ropy naftowej do zakładów PKN Orlen S.A.

3.1.5.Strona polska zaproponowała podmiotom gospodarczym obu państw przeanalizowanie możliwości nawiązania współpracy w dziedzinie rozwoju technologii biopaliw kolejnej generacji i wymiany doświadczeń w tej dziadzinie, a także wspólnej działalności w zakresie nowych technologii ropy naftowej i gazu ziemnego.

3.1.1.Komisja wyraża zadowolenie z faktu, że PGNiG S.A. i AO Gazprom / OOO Gazprom Eksport negocjują warunki zwiększenia dostaw gazu ziemnego do Polski. Komisja rekomenduje kompetentnym organom administracji rządowej obu stron rozpoczęcie w możliwie najszybszym czasie negocjacji w celu zawarcia odpowiedniego aneksu do Porozumienia międzyrządowego z 25 sierpnia 1993 r.

3.1.2.Komisja rekomendowała kontynuację prac w celu uzgodnienia nowej redakcji statutu EuRoPol Gaz S.A. Przy tym strona rosyjska podkreśliła, że nowa redakcja statutu powinna opierać się na zasadach parytetu i zabezpieczać stabilne funkcjonowanie spółki.

3.1.3.Strona polska, uwzględniając dotychczasowa współpracę w dziedzinie tranzytu rosyjskiego gazu przez terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jak również zapisy Porozumienia międzyrządowego z 25 sierpnia 1993 r., wyraża chęć przeprowadzenia rozmów o budowie II nitki gazociągu Jamał-Europa przez terytorium Polski.

Strona rosyjska podkreśla, że problem budowy drugiej nitki gazociągu Jamał – Europa powinien być rozstrzygnięty wychodząc z zasad celowości ekonomicznej i realnego popytu na gaz, przede wszystkim w Polsce, jak również tylko po uregulowaniu istniejących rozbieżności w ramach funkcjonowania pierwszej nitki gazociągu Jamał - Europa.

3.2.4 Polska strona uważa, że taryfa przesyłowa EuRoPol Gaz S.A. powinna być kalkulowana zgodnie z polskim ustawodawstwem, o czym mówi art. 4 Protokołu Dodatkowego z 12 lutego 2003 r., co zostało potwierdzone wyrokiem z dnia 9 grudnia 2008 r. Międzynarodowego Handlowego Sądu Arbitrażowego przy Izbie Handlowo-Przemysłowej Federacji Rosyjskiej w Moskwie.

Strona rosyjska podkreśla, że powyższy wyrok został zaskarżony przez OOO Gazprom Eksport do Moskiewskiego Sądu Arbitrażowego, sprawa ta będzie rozpatrywana na posiedzeniu Moskiewskiego Sądu Arbitrażowego w dniu 22 czerwca 2009 r.

Strona rosyjska uważa, że przy kalkulacji taryfy przesyłowej na polskim odcinku gazociągu Jamał – Europa, EuRoPol Gaz SA powinna kierować się ustaleniami międzyrządowymi, zatwierdzonymi w Dodatkowym Protokole z dnia 12 lutego 2003 r., zgodnie z którymi taryfa powinna być kalkulowana w taki sposób, aby zabezpieczyć działalność gospodarczą EuRoPol Gaz SA bez strat oraz bez akumulacji wolnych środków pieniężnych, nieprzeznaczonych dla wykorzystania celowego, czyli przy kalkulacji taryfy powinna być wykorzystywana zerowa stopa zwrotu.

Strona rosyjska na podstawie polskiej ustawy Prawo Energetyczne (artykuł 4i) uważa za niezbędne rekomendować właściwym organom Rzeczypospolitej Polskiej pozytywne rozpatrzenie wystąpienia EuRoPol Gaz SA o zwolnienie z obowiązku przedkładania taryf do zatwierdzania przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki w Polsce.