Orlen – sprawy kadrowe i płacowe

Spółki akcyjne podobnie jak urzędy i budżetówka są podatne na zawyżanie płac powyżej rynkowych.
Dlatego powinno się wprowadzić zaostrzoną ustawę kominową obowiązującą nie tylko urzędy, budżetówkę i firmy będące własnością publiczną, ale także obowiązującą spółki akcyjne.
Pisałem o tym tu:
http://niepoprawni.pl/blog/404/likwidacj...

Szanowny Panie Andrzeju,

Ze smutkiem zaznajomiłem sie z Pana refleksjami na temat braku od 9 lat jakichkolwiek zasad tworzenia długoterminowej polityki kadrowej w spółkach Grupy Kapitałowej PKN Orlen.

Kadry menedżerskie sa zawsze podstawa do zapewnienia skutecznej realizacji strategicznych wieloletnich planów rozwoju wielkich koncernów gospodarczych takich jak np. PKN Orlen. Podjęta w 2003 roku próba zmian Statutu Spólki PKN zawierająca projekt stworzenia statutowych zapisów stabilizujących kadencyjnośc składu władz zarządowych Orlenu została odrzucona przez ówczesne kierownictwo Ministerstwa Skarbu Państwa.

Krótkie uzasadnienie:

Rzeczywiście, patrząc na historie rotacji na stanowiskach członków zarządu, członków rady nadzorczej i kadry dyrektorów wykonawczych i zarządzających w PKN Orlen od 2000 roku, to nigdzie w krajach Unii Europejskiej czyli w krajach dojrzałej gospodarki rynkowej nie znajdziemy przykładów tak negatywnej praktyki częstej, bezmerytorycznej wymiany osób zarządzających olbrzymim majątkiem narodowym.

Przykład skali wymiany kadr w PKN Orlen na przestzreni ostatnich 8 lat jest evenementem chyba juz na skale światową. Być może równac sie moga tylko z nami koncerny z tzw. republik bananowych, gdzie rządzi woluntaryzm gospodarczy i nepotia.

Dla uzasadnienia tej tezy przytoczę Panu anegdote pochodzącą z okresu mojej pracy w zarządzie PKN Orlen w okresie lat 2002 - 2004.

Otóż na wiosnę 2004 roku jeden z V-ceprezesów zarządu PKN poinformował mnie, że z uwagi na dokonane zmiany w Rządzie RP powinienem byc przygotowany do odejścia ze składu zarządu Koncernu. Na moje pytanie o przyczyny uzyskałem nastepująca odpowiedź:

"Słuchaj Prezes, nie doszukuj sie teraz uzasadnienia merytorycznego, po prostu masz pecha, że jesteś na końcu łańcucha pokarmowego"

Nie zrozumiałem do końca sensu tej wypowiedzi mojego Kolegi, i poprosiłem o dodatkowe wyjasnienie. Kolejna odpowiedź była lakoniczna i dosadna w treści:

"Czy Ty tego nie rozumiesz? Pracowałes i pracujesz bardzo dobrze jako CFO, to wszyscy w MSP wiedzą, ale także dobrze juz zarobiłeś od 2002 roku. Więc nadszedł czas by inni działacze polityczno-gospodarczy także dosiedli sie do stołu orlenowskiego i zdążyli swoje zarobić, jeszcze przed wyborami do Sejmu RP"

Przepowiednia mojego kolegi z b. zarzadu niebawem, bo już na jesieni 2004 roku, sie sprawdziła. Zas jak pamietamy, karuzela zmian składów zarządow PKN Orlen, poczynając od kolejnego prezesa I. Chalupca, zaczęła sie szybko kręcic, własnie wg formuły " orlenowskiego stołu pożywieniowego ".

Mozna przypuszczać że szefami kuchni kadrowej doboru władz PKN i uzyskiwanych bonifikat zarobkowych dla swoich delegowanych znajomych czy kolegów byli następni Prezydenci RP, Panowie Premierzy, Ministrowie MSP i szefowie rządzących partii politycznych.

Tym silnym naciskiem na mozliwość szybkiego odwołania osób ze składu zarządów PKN, a w konsekwencji pozbawienia b. dobrych zarobków nalezy tłumaczyc nadzwyczajną spolegliwośc i niemerytoryczna zgodę członków b. zarządów PKN Orlen pod kierownictwem prezesów I. Chalupca i P. Kownackiego na zrealizowanie politycznej, a nie uzasadnionej biznesowo, decyzji nabycia rafienerii w Mozejkach, za cene zakupu zawyżoną o ca 1 mld USD ponad wartośc ekonomiczna i rynkową tej litewskiej Spółki.

Na podstawie mojej praktyki zawodowej moge jedynie stwierdzić, że na dobre poznanie w szczegółach wszystkich zasad petrochemicznej i paliwowej ekonomii procesowej w PKN Orlen trzeba poswięcic od 6 do 12 mcy wytężonej pracy. Taki okres czasu na naukę maja wszyscy nowo zatrudnieni dyrektorzy w PKN.

A po 2 latach przyjdą kolejni nowi dyrektorzy do nauczenia sie w trybie przyspieszonym wiedzy o zarzadzaniu rafinerią i marketingiem paliwowym. Jak to sie potocznie mówi : " Od nowa się zacznie polka galopka". Dzisiaj, za prezesury Pana J. Krawca, dokonana obecnie wymiana ponad 50-70 % ilości kadry zarządzającej w samym PKN Orlen, jest tylko potwierdzeniem dalej istnienia politycznie wszechobecnej koncepcji " wyżywienia w Grupie PKN nowych osób doproszonych do stołu".

To pewne, że zmiana osobowa kadry kierowniczej w takiej skali przyczynia sie wprost do obniżenia wartości Spólki PKN. Czy o tym negatywnym wpływie czynnika personalnego na obnizenie wartosci wycenowej Koncernu nie wie aktualne kierownictwo MSP?

Nie przeczę Panie Andrzeju, że jeśli jest taka merytoryczna potrzeba chwili, np. związanej z nowymi kierunkowymi decyzjami strategicznymi, to nalezy dac władzom prawo dobierania sobie do składu tzw. Topic Managementu Koncernu PKN osob bardziej zaufanych, niz osoby dotychczas zastane, ale jednak nadzorując dokonanie doboru osób kierowniczych o lepszych udowodnionych branżowych kwalifikacjach zawodowych.

Natomiast obecna skala i rozmiar zmian kadrowych w PKN Orlen potwierdzają, że nastał czas na wybranie "nowej rodziny królika w Orlenie", która sie musi dobrze zarobkowo "wyżywić" w Spólce. Dzisiejszy poziom zarobków na stanowiskach dyrektorów wykonawczych i zarządzających w PKN Orlen jest rzędu od 30-80 tyś zł/miesiąc.

Jak mi doniesiono, obecnie w PKN dobiera sie kadre kierowniczą wywodzącą sie z dawnych zasobów kadrowych spółki telekomunikacyjnej TP SA. No cóz, trudno chyba wymagac od pana Prezesa J. Krawca by ściągał do PKN Orlen kadrę kierowniczą z Grupy LOTOS. :-)

Najbardziej dla mnie smutnym jest fakt, że wdrażany od 2003 roku strategiczny projekt wieloletniego rozwoju Koncernu oparty o program Value Based Management, projekt VBM który wymagał od kadry zarządzającej bardzo dobrej wiedzy procesowej, typowej dla działaności chemiczno - rafineryjno-dystybucyjnej i handlowej, został od 2005/2006 roku przez władze Koncernu juz bezpowrotnie odłożony na półki.

Stąd uzasadniniona jest teza Pana Wicepremiera W. Pawlaka o braku dostosowawczej strategii w Orlenie. Ale kto tą strategię ma przygotować dla MSP I Min. Gospodarki. gdy wymieniono aż tylu dyrektorów zarządzających w PKN Orlen? Nowi dyrektorzy pilnie dopiero sie uczą wiedzy o Koncernie.

Zarządy naszych konkurentów z MOL i OMV jak i z innych europejskich koncernów paliwowych, oraz analitycy inwestycyjni z Londynu, wg moich zagranicznych informacji, obecną polityke Orlenu określają jako bezmyślną i nieracjonalną ekonomicznie oraz rynkowo.

Cóz im sie dziwić,tym petrochemicznym długoletnim branżystom, że pukają się na hasło Orlen delikatnie w czoło, gdy fakty o złych praktykach polityki kadrowej PKN są jednoznacznie negatywne w ocenie.

Pozdrawiam Pana , Panie Andrzeju

Jacek Strzelecki
b. CFO PKN Orlen SA

Dzisiejszy Parkiet przynosi nowe informacje:

Generalnie jest to ciekawy obraz stanu spółki, gdzie mamy podział na podlegają "pracowników produkcyjnych", którzy weryfikacji nie podlegają i "osób niezatrudnionych przy produkcji (głównie pracowników biurowych)", gdzie "degradacji" ma sięgać średnio 70–80 proc. Czy to tylko walka o tytuły? ("prawie wszyscy, którzy dotychczas byli starszymi specjalistami, zostaną tylko specjalistami lub nawet młodszymi specjalistami")

Podziały jak za dawnych czasów socjalizmu. Orlenowi potrzebna jest chyba generalna kuracja odchudzająca (przede wszystkim od góry, nominowanej politycznie), a nie walki o "młodszego" czy "starszego" specjalistę.

brzmi sensacyjnie i kuriozalnie, no ale pewnie się dobrze sprzeda i będziemy mieli już wkrótce kolejne artykuły tego typu. Z drugiej strony, może nieudana szarża na Repsol zniechęciła (rozłościła )... a udana na MOL zachęciła (rozeźliła jeszcze bardziej) do dalszych podobnych działań. hmmm czyżby nie PKN tylko Lotos, ktoś skupuje papiery?

Lukas

Proszę bardzo:

Ta firma tez chyba nie ma szczęścia do stabilności kadrowej i trafnych decyzji kadry o "dużym doświadczeniu biznesowym".

OMV to firma z dużym udziałem państwa, jej szef był ministrem finansów w jednym z rządów (dotąd podobne do Polski), ale:

Ale kolegom w Orlenie tylko życzyć takiej przewidywalności.

Ropne zapalenie PiS

Nie, nr strony: 1, 2009-04-16,

autor: Robert Jaruga

Problemy Orlenu

Nie jest tak, że piece destylujące ropę wylecą w powietrze od technicznego niedbalstwa. Jest tak, że stan krytyczny osiągnął poziom wkurwienia załogi. Negatywnej energii psychicznej w głowach dwóch tysięcy pracowników zatrudnionych na stanowiskach robotniczych jest tyle, że musi się to skończyć gwałtownym wyładowaniem. Przyczyny są jak zawsze te same: niesprawiedliwe rządy, megalomania, głupota, brak empatii, hipokryzja i zarozumiałość. Z pozoru sytuacja nie wygląda źle. Średnie zarobki pracowników fizycznych i tych, co odwalają najcięższą i efektywną robotę w koncernie, kształtują się na poziomie 3 700 zł. To sporo - choć właśnie ten stan względnej sytości jest naprawdę wybuchowy. Jak wiemy z historii - choćby początków "Solidarności" - strajki nie rozpoczynają się tam, gdzie robotnicy głodują, ale tam, gdzie ich płace pozwalają na przetrwanie strajków. Ból w dupie robotników Orlenu jest taki, że choć harowali jak woły i z należytą starannością, w minionym roku koncern wygenerował 3,1 mld zł strat. Można by powiedzieć, że gdyby nikt nie przychodził do pracy, byłoby taniej. Dziennie Orlen był w plecy prawie 100 baniek. Płockiemu Orlenowi grozi eksplozja. Ropne zapalenie PiS We wrześniu powołano na stanowisko prezesa Orlenu - bez bawienia się w konkursy - Dariusza Jacka Krawca, rodzonego brata pani Małgorzaty Bochenek z Kancelarii Prezydenta i szwagra wiceprezesa TYP Marcina Bochenka (dobrze, że rodzina Krawca nie jest nadzwyczajnie liczna - bo by dla niej zabrakło prominentnych stanowisk w naszym małym kraju). Pan Krawiec twierdzi, że zasadniczo jest dobrze, ponieważ strata Orlenu jest czysto księgowa. Ta księgowa strata powstała, albowiem w czasach Krawca kupiono około 14 milionów baryłek ropy, gdy jej cena dochodziła do kosmicznej kwoty 135 dolarów, wierząc najwyraźniej, że stanie się cud i cena jeszcze wzrośnie. Krawcowi zapewne wydawało się, że będzie wtedy sprzedawał benzynę po 10 zł za litr, a kierowcy tego nie zauważą. Tak to bywa, gdy zarabia się 300 tyś. zł miesięcznie - czy benzyna kosztuje 5, czy 15 zł, to wszystko jedno, zwłaszcza że dupę się wozi służbowym audi A-8. Być może więc pan Krawiec nie wie, że owe księgowe straty to nie tyle zapis w papierach, ile realny i niepotrzebny wypływ euro i dolarów z kasy firmy na konta rosyjskich eksporterów ropy, dla których Orlen jest kluczowym partnerem. Być może nie wie i tego, że ceny są funkcją podaży i popytu. Nie przyśniły się więc Panu Bogu i niekoniecznie trzeba je płacić. Owe nadzwyczajne zakupy ropy były o tyle dziwne, że zapasy zapewniające bezpieczeństwo kraju były zachowane. Dodatkową stratą Orlenu, w związku z którą Krawiec nie może sobie jednak nic zarzucić, jest wyższy kurs dolara. Ten uszczuplił aktywa Orlenu o kolejne 1,2 mld zł. Co w sytuacji, gdy za plecami czuć nieświeży oddech prokuratora, robi prezes Krawiec? On osobiście, aby udowodnić, że w Orlenie nie ma przestępczości gospodarczej, przekazuje 8 samochodów dla płockiej policji, przy czym wygodne i komfortowe audi A-6 trafia właśnie do wydziału przestępczości gospodarczej owej policji. To na pewno po to, aby chłopaki mogli dogonić czmychających z Orlenu księgowych. Policja dostaje także 15 komputerów. Krawiec realizuje w ten sposób - jak twierdzi - program dobroczynności, przez co bezpieczeństwo w całym powiecie płockim się podniesie. Następnie, aby lepiej zarządzać koncernem, pan Krawiec wymyślił dziwne organy nazwane przez się komitetami. Aczkolwiek dysponujemy bogatą dokumentacją, co one i zacz, a może właśnie z tego powodu, nie możemy ogarnąć ich prawdziwych funkcji. Z rozporządzenia prezesa wynika bowiem, że komitety są jednoczesną władzą w stosunku do istniejących struktur zarzą- dzania na każdym niemal szczeblu i pełnić mają takie same funkcje. Rozmawiający z nami związkowcy twierdzą natomiast, że komitety mają charakter stricte polityczny i trudnić się będą wyłuskiwaniem malkontentów, którzy z pracy są niezadowoleni. Bardzo słusznie zresztą. Niezadowolony pracownik zwykle pracuje źle i na szkodę firmy. Ponieważ jest dym, w lutym tego roku odbyło się poufne spotkanie związkowców z członkiem Zarządu Orlenu Markiem Serafinem. Związkowcy domagali się wyjaśnień, co właściwie zarząd Orlenu kombinuje. Chodziło o to, kogo będzie się zwalniać, jak będzie się płacić, co z programem emerytalnym i takie tam nieistotne najwyraźniej dla menedżmentu drobnostki. Prezes Serafin nie był w stanie w ogóle odpowiedzieć na te elementarne pytania. W środę l kwietnia płocka "Gazeta Wyborcza" na pierwszej stronie informowała o "Brudnej robocie w Orlenie". Artykuł relacjonował skutki nowego układu zbiorowego wymyślonego dla pracowników Orlenu przez Krawca w listopadzie zeszłego roku - dzięki czemu w obecnym roku rewaloryzacji płac dla najciężej pracujących w Orlenie nie będzie. Gazeta tłumaczy: Tak złej atmosfery w Orlenie nie było. Nowa siatka zaszeregowania pracowników oznacza dla PKN-u miliony zlotych oszczędności, ale dla wielu ludzi degradację. Dalej jest tłumaczone, że winę za nowy układ zbiorowy, którym załatwiono roboli, odpowiedzialność ponoszą działacze związkowi, bo po prostu kiepsko negocjowali warunki z prezesem Krawcem. Kolejnym krokiem Krawca uszczęśliwiającym księgowych Orlenu jest likwidacja mikrobusów zapewniających transport pracowników po kilkusethektarowym obszarze petrochemii oraz autobusów dowożących ich do pracy. Pojazdy prezes zamierza sprzedać, a kierowców zwolnić - robole będą poruszać się po zakładzie z buta. Pospólstwo postrzega to jako zwykłe skurwysyństwo, w sytuacji gdy białe kołnierzyki mają do dyspozycji 809 samochodów służbowych, których utrzymanie w minionym roku, bez kosztów paliwa, kosztowało 12,9 min zł. Wykryto też takie oszustwo: wbrew komunikatom prasowym, iż za miniony rok zakończony stratami, menedżment nie dostanie premii - kasa poszła. Jak się okazało 460 menedżerom wypłacono premie na łączną kwotę 39 min zł. Natomiast wynagrodzenie 30 dyrektorów za ubiegły rok kosztowało zakład 16 min zł. Co oznacza, że ci, którzy są naprawdę odpowiedzialni za fatalną sytuację koncernu, dostawali za swoje wysiłki 45 tyś. zł miesięcznie. Związki się też czepiają horrendalnych kosztów utrzymania biurowca Orlenu w Warszawie, który służy wyłącznie dobremu samopoczuciu kierownictwa, gdy wyjeżdża ono do stolicy w delegacje. Gdyby biura wynajmowano, kosztowałoby to mniej niż 2,9 min zł, demagogizują związkowcy - a przecież biurowiec jest własnością firmy. Choć kryzys, również na sponsoring firma nie żałowała pieniędzy promując takie doniosłości, jak światowa premiera filmu "Świadectwo" - o Janie Pawle II, koncert dyplomantów Akademii Muzycznej w Warszawie lub stworzony przez Muzeum Narodowe projekt "Przywróćmy blask arcydziełom malarstwa polskiego". Te i inne fanaberie, bez których robotnicy Orlenu nie potrafiliby się obejść, kosztowały 89 min zł. Czym się to skończy? Skończy się to tym, że pan Krawiec, trzeci w ostatnich 24 miesiącach prezes Orlenu, którego większość pracowników zna ze zdjęcia w gazetach, dostanie kilkumilionową odprawę i pojedzie pławić się w egzotycznych kurortach. Po nim przyjdzie kolejny i będzie zupełnie tak samo. Chociaż może nie do końca... Pocztą pantoflową niesie się po koncernie plotka, że firma uzyska właściwy standing finansowy tylko wtedy, jeżeli w najbliższym okresie zwolni około 300 ludzi. Oczywiście nie tych z biur. Może więc rzeczywiście nie ma sensu dalej się z tym cackać. Czas wystrzelić z Aurory.