Konflikt kaukaski - kto zyskuje, kto traci

Warto zastanowić się, kto traci, a kto zyskuje na skutek konfliktu, który wybuchł w piątek 8 sierpnia nad ranem. Co prawda wojna nie została wywołana przez Gruzję z powodu zasobów energetycznych tego regionu, ani odpowiedź rosyjska nie ma wiele wspólnego ze szlakami przesyłowymi ropy naftowej i gazu. Jednak skutki tego konfliktu są już widoczne i będą także zmieniały strategiczny układ sił w tym regionie, z którym tak USA, jak Unia Europejska, także Polska - wiązały pewne nadzieje.

Na dzisiaj w dziedzinie ropy i gazu najbardziej traci Azerbejdżan i firmy naftowe, wydobywające na jego terenie. Rurociąg BTC nie działa, pożar ugaszono dopiero po 5 dniach, naprawa może potrwać znacznie dłużej niż zapowiadane 21 dni. Straty z braku przesyłu 850 tys baryłek dziennie można już dziś pomnoży.c przez 30 dni. W wartości niesprzedanych produktów oceniłbym je na ok 3 miliardy $.

Ograniczone są także dostawy ropy z Kazachstanu i Turkmenistanu. Ten region (łącznie z Azerami) eksportował na początku sierpnia 1,3 mln baryłek dziennie (65 mln ton rocznie). Wielkość ta została ograniczona do 350 tys. (wg informacji traderów i doniesień rządowych)

Dzisiaj inwestorzy w rurociąg Baku Tbilisi Ceyhan maja kłopoty. BP (30,1% udziałów), liczy także straty z powodu poważnego ograniczenia wydobycia z pola ACG. Ta potężna inwestycja, kosztująca prawie $4 miliardy, nie tylko od momentu powstania nie jest "dociążona" pełnym przesyłem (1 milion baryłek dziennie), co już pogarsza wynik, ale dodatkowo...

Oczywiście, nie należy histeryzować i rozrywać szat. Branża naftowa przeżyła znacznie cięższe sytuacje, potrafi pracować w ekstremalnie złych warunkach i za kilka tygodni wszystko wróci do normy. Oczywiście pod warunkiem, że wojna się nie rozszerzy i nie obejmie innych regionów.

Jadnak skutki długofalowe mogą być także poważne. Ten konflikt przypomina, że wybraliśmy sobie jako korytarz transportowy bardzo niespokojny region. Uczynienie z niego obszaru konkurencji między potężnymi graczami (mocarstwem USA i regionalnym graczem - Rosją) - wcale nie przyczynia się do stabilizacji. Pierwsze więc pytanie - kto będzie gwarantował stabilność tego regionu. Od dziesiątków lat tę rolę spełniała Rosja i Związek Radziecki. Dzisiaj rejon ten jest rozerwany między wpływy rosyjskie i amerykańskie. Bez wyklarowania na poziomie rywalizacji globalnej - można się spodziewać dalszych niepokojów.